Hoe kan ik mijn kind helpen bemiddelen

 

Richtlijn TOS

 

 

 

 

De enige bekende behandeling is werk. Kinderen met richtlijn TOS zijn ofwel niet in staat neutrale spraak te produceren en te begrijpen, ofwel doen ze alsof, ofwel vermijden ze deel te nemen aan sociale interacties omdat ze niet in staat zijn door anderen te worden gehoord. Veel kinderen gaan over tot uitstel- en afstelgedrag en houden zich bezig met repeterend en stereotiep gedrag.

De twee meest voorkomende vormen van TO zijn sociaal verzoekend en obene. Sociaal verzoekend gedrag wordt gewoonlijk veroorzaakt door het onvermogen van een kind om zinnen lof te communiceren en warbled zinnen te gebruiken. Obese kinderen kunnen deze spraakvariëteit ook vertonen bij niet-gecastreerde broers en zussen.

Gehoorzaamheidsmeditatie wordt klassiek meer aangeduid als “actief praten” of actief luisteren. Een gehoorzaam kind doet alsof het zwijgt wanneer het een bepaald woord of een bepaalde handeling niet wil zeggen. Gehoorzame kinderen slaan meerdere standaardreacties over en proberen nieuwe reacties uit. Bijvoorbeeld, als de ouder aanneemt dat het kind zijn gesprek heeft beëindigd door te zeggen ‘Ik zie’, zal het kind de aanname uittesten door te zeggen ‘Ik zie het niet.’

Tonsillectomie is de eerste behandeling geworden voor de ernstige vormen van taalachterstand en dysarthrie bij kinderen die niet reageren op geoorloofde sociale interacties met expressieve woorden en lichamelijke bewegingen.

Bij tonsillectomie worden de amandelen verwijderd, een klein vel dik, tweelagig weefsel onderaan de keel. Zij dragen normaal bij tot het samentrekken van de keelspieren en helpen de stembanden ademen. De eerste longarts, rond het jaar 1900 had ontdekt dat de amandelen twee verschillende spieren hadden. “De cervichale pijn” pero-temporaal is een feitelijk onjuiste term, die niet mag worden gebruikt. De amandelen werken niet als een kruk. De twee spierbanden zijn in veel opzichten verschillend en zijn geen analogieën van elkaar. Bij het spreken in het Duits bijvoorbeeld, werkt de cervicothoracale band alleen om het bovenste deel van het spraakkanaal af te sluiten. Terwijl de schuine baarmoederband werkt om beide spraakkanalen af te sluiten. Dit omvat ook het buitenste deel van de voorpartij. Specifiek wie deze vergelijking zou maken is een medische mythe. Het is een oud medisch ondeugdelijk gebruik van medisch taalgebruik om lijststructuren (cysten, lymfen, enz.) te definiëren als zijnde verwant aan structuren van een specifieke ziekte. Met een dergelijke vergelijking wordt geen enkel medisch punt gemaakt. Een succesvolle behandeling omvat het verwijderen van de amandelen in combinatie met het herzien van een eventuele adresserende pathologie en therapie.

Hoe kan ik mijn kind helpen bij het bemiddelen van interacties?

Wees u ervan bewust dat het niet altijd mogelijk is om kinderen uit te leggen wat heen en weer taalgebruik betekent. Er zijn momenten dat ouders moeite hebben om te begrijpen wat ze moeten zeggen. Dit is vooral het geval wanneer de woorden lang genoeg zijn en onduidelijkheid soms onvermijdelijk is. Uw kind heeft misschien een idee nodig van welk(e) woord(en) u bedoelt en hoe u het moet zeggen. Werk samen met uw kind om deze consensus te bereiken voordat u uw argument verdedigt.

lees meer:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *